Waarom (S)pain?

Door Steevo_S op donderdag 6 november 2014 09:04 - Reacties (13)
Categorie: Corruptie, Views: 3.673

In de inleiding heb ik al geschreven over hoe ik in Spanje ben beland dus daar gaat deze blog niet over, deze blog gaat over waarom ik Spanje (Spain) op deze manier schrijf en waarom Spanje niet alleen zon, lekker eten, goeie wijn en stieren zijn.

Laten we eerlijk zijn, wie wilt er nou niet in Spanje wonen. Zet de TV aan en bij het weer zie je altijd de zonnetjes, mensen die tot eind oktober in hun korte broek zitten en de terrasjes zitten vaak vol. Natuurlijk is niet alles positief en gaat er ook veel mis (heel veel) en doordat mijn collega's allemaal Spaans zijn kan ik over de meeste dingen wel mee praten.

Nu de grote vraag, waar begin ik? Er gebeurt dagelijks zoveel dat na het ene schandaal de vorige al is vergeten en de mensen er niet eens meer raar van opkijken. Zo ook over de werkloosheid in Spanje, op het moment van schrijven is dit ongeveer 24% en kijkend over de laatste 5 jaar is dit een gemiddelde van 24 tot 26%. Normaal gesproken is een land na zoveel jaar zo’n hoge werkloosheid te hebben allang failliet of heeft grote betalingsproblemen om hun staatsschuld af te lossen, maar Spanje lijkt tot nog toe nog niet aan het Europese infuus te liggen.

http://piramideidiomas.com/images/wl_spanje.jpg

Hoe kan dit? Ik ga natuurlijk niet in economische details treden omdat ik helaas daar de kennis niet over heb maar ga een paar voorbeelden geven over wat ik hier zelf meegemaakt heb en wat hier ook dagelijkse gebeurt.

Korting! Ja echt! De vaste BTW korting in Spanje, een leuke papiertje in je brievenbus (helaas geen foto van) met daarop een standaard tekst, betaal contant en je krijgt 21% korting. 21? Waarom niet 10 of 15? Dat is omdat de meeste kleine klussen hier zwart worden gedaan, zonder verzekering en als er iets fout gaat heb je of pech of je klaagt net zo hard tot ze weer langskomen. Over de kwaliteit van het werk is veel over te zeggen, afspraken worden vaak niet nagekomen en vraag je om een licht groene kleur nemen ze “per ongeluk” wit of zwart mee. Na veel van dit soort ervaringen heb ik nu een andere aanpak, mijn auto gaat naar een Nederlandse garage (na het ongewenst plakken van reclame en niet vervangen filters), mijn tandarts is Nederlands, mijn elektricien is een Engelsman (na het verkeerd bedraden van verlichting en meerdere kortsluitingen) en alles wat ik online kan bestellen komt van Amazon of Nederlandse webwinkels (scheelt ook veel qua prijs).

De reden dat de meeste dingen in zwart zijn hier is vrij simpel, er is bijna geen controle, het loon wat mensen krijgen is vaak zo laag dat het ook gewoon loont om in zwart te werken en krijg je een uitkering kan je gewoon gebruik maken van de zorg en mensen verdienen liever een paar euros extra dan later aan hun toekomst te denken en mee te betalen aan een pensioen. Er is ook geen controle van de overheid omdat daar simpelweg geen geld voor is geen interesse, Spanjaarden sparen niet of nauwelijks en geld word direct weer uitgegeven (een supermarkt is ook vaak leeg aan het eind van de maand en vol aan het begin van de maand).

Een leuk voorbeeld was toen ongeveer 4 jaar geleden mijn raam door het temperatuurverschil een barst had, telefoontje na de eigenaar en binnen 2 dagen kwam er iemand langs om het raam te vervangen. Alles ging vlotjes en het raam was binnen enkele minuten vervangen. Toen kwam het grote moment, hoe ik wou betalen? Euh, volgens mij regelt de verzekering dit, maar hoezo? Nee, als u contant betaalt krijgt u 21% korting.

Fiscale fraude gebeurt hier op elk niveau van de samenleving, een aantal weken geleden kwam er nog een leuke zaak aan het licht. Caja Madrid een bank die gered moest worden en nu Bankia heet gaf krediet kaarten uit aan de meeste van zijn hoge werknemers, de meeste nu actief voor PP (partij op dit moment aan de macht in Spanje), een aantal zitten in de vakbond. Deze krediet kaarten stonden bekend als “tarjetas negras” oftewel zwarte kaart de reden dat ze zo heten is niet om het feit dat ze zwart zijn maar meer omdat er niks aangegeven word aan de belastingdienst. Totaal is er een kleine 15 miljoen euro mee gefraudeerd in 9 jaar tijd, de kaarten werden gebruikt voor allerlei aankopen (reisjes, etentjes en winkels). Toen er wat van gezegd werd was het “sorry dit was een technisch mankement” en tijdens een audit werd dit weggemoffeld als “overheid uitgaven” of “administratieve handeling”.

*Als jullie meer details willen weten over het bovenstaande laat het me dan even weten dan kan ik er nog wat meer over schrijven.

Nog een goed voorbeeld van wat er deze week gebeurde is die te boek staat als “Caso Punica” ongeveer 50 personen zijn aangehouden op verdenking van corruptie, fraude en meer. Ook hier weer een aantal vooraanstaande figuren in de politieke wereld (ex ministers en burgemeesters) en de meeste met meerdere rekeningen in Zwitserland of Andorra van een aantal miljoen euro die ook hier weer niet gedeclareerd waren. Niet alleen hadden deze personen rekeningen in het buitenland ook werd er door smeergeld zo’n 250 miljoen euro aan nep contracten tussen bedrijven en overheid gesloten.

http://piramideidiomas.com/images/cor_spanje.jpg

Hier een kleine kaartje waar deze aanhoudingen gedaan werden.

De teller in Spanje staat ondertussen op 1900 verdachten in 130 zaken en de teller blijft doortellen...

http://financialred.com/wp-content/uploads/2013/11/mapa-corrupcion-Espana-informacion-recopilada-web-PPLeaks-com1.jpg

Ik ben in veel zaken niet in de details gegaan, als jullie meer details willen laat het dan even weten in de reacties dan kan ik meer achtergrond informatie geven over de grootste zaken in de afgelopen maanden.

The road to (S)pain

Door Steevo_S op vrijdag 31 oktober 2014 12:03 - Reacties (13)
Categorie: Persoonlijk, Views: 3.027

Ongeveer 8,5 jaar geleden kregen we tijdens onze derde jaar in de hotelschool te horen dat we een land mochten kiezen om onze stage te doen. De lijst was lang en de bestemmingen verschilde van een plekje in een Amsterdams hotel tot een stage plek in China. Dat laatste vond ik iets te ver weg en van andere studenten hoorde ik dat Ierland het leukst was en het best betaald werd voor een stage plek (uiteindelijk wil je toch als student zoveel mogelijk geld krijgen).

Zo begon het avontuur, Ierland, 19 jaar en veel zin om eindelijk eens wat verder weg van huis te wonen. Samen met een kameraad kwam we aan in Cork (zuiden van Ierland), de sleutels opgehaald van ons huisje en de eerste paar weken eerst alles verkennen. Wat er allemaal in gebeurde kan ik nog een apart blogje over schrijven maar dit is “the road to Spain” dus we houden het ontopic :). Beide kregen we een plek aangewezen in het restaurant en deden evenementen (elk weekend was er een bruiloft). In de receptie werkte er een Spaanse dame, altijd vrolijk, altijd in voor een feestje en toevallig een huisgenoot van een collega. Van het een kwam het ander en na een aantal pogingen van haar kant, had ze eindelijk mijn hart gewonnen.

In April 2008 was mijn stage voorbij en ik kon kiezen of ik door wou werken in het hotel of iets anders wou doen. Mijn vriendin had ineens een briljant idee en dat was om naar Barcelona te gaan voor een paar maanden om daar vakantie te vieren en vanaf daar zien we wel weer. Zo gezegd zo gedaan, op naar Barcelona in mijn Nederlandse Mazda 323, mijn nieuw LCD tv in de auto, playstation 3, de kat en er bleef nog ruimte over voor mijn vriendin. Na een reis van 36 uur en 2 boot tochten (aangezien de kat mee moest hebben we gekozen voor een langere route), eindelijk waren we dan in Spanje, het land van de tapas, stierenvechten, siësta en zon (dat beeld had ik dus van Spanje).

http://piramideidiomas.com/images/route_ierland.jpg

Na een aantal dagen en voor de grap een paar sollicitaties doen (dat was eigenlijk gewoon je CV afgeven bij een uitzendbureau) vond ik dan uiteindelijk een baan in het service centrum van Citigroup. Ik werd daar “customer service agent” voor Citibank België. Aan het begin was het een leuke uitdaging, je leert veel over het bankwezen, hoe rente word berekent en natuurlijk hoe je het best een lening aansmeert aan mensen (ook dit is een apart blogje waard!). De bonussen waren toen nog heel goed en per maand kreeg je dan ook makkelijk 1000 tot 2000 euro extra aan salaris plus natuurlijk de extra prijzen die werden verloot (tickets voor FC Barcelona, iPods en nog veel meer).

Toen begon de crisis en werden alle bonussen drastisch minder dus al snel werd het aan de telefoon ook een stuk minder leuk. Na een aantal maanden kwam er een positie vrij als specialist (trainen van agenten, intermediair tussen Barcelona en Brussel, processen uitschrijven en escalatie), dit heb ik ongeveer 1,5 jaar gedaan en nadat er een supervisor wegging en mijn manager vroeg of ik geīnteresseerd was, ben ik uiteindelijk supervisor geworden. Op het werk deden en doen we veel met macros (aangezien er vele processen zijn die snel uitgevoerd moeten worden en dit vrij makkelijk gaat in Excel/Access) en na thuis veel leren/studeren kwam ik uiteindelijk bij EUC (End User Computing) terecht (schrijven van macros, intranet en .Net applicaties). Nu na 2,5 jaar zit ik daar nog steeds en voorlopig leer ik er genoeg om daar nog een tijdje te blijven.

Dit is het dus, mijn weg naar Spanje... een lang verhaal met een persoonlijk tintje en dit zal dan ook het saaiste verhaal zijn van degene die gaan komen. De rest zal over de huidige situatie in Spanje gaan of te wel; crisis, corruptie (op alle lagen), vermijden van belasting en nog veel meer. Spanje is leuk maar je moet veel geduld hebben om het hier lang vol te houden. Het gezegde maņana, maņana klopt dan ook wel.

Stay tuned en snel volgen er meer verhalen (met bron vermelding) van de front linie in Spanje!